(Pülümür Haber)
Onlar yedi kişiydi. Altısı 21 yaşındaydı, en küçüğü Erdem henüz 20’sindeydi. Amasya’dan Eraslan Güngör, Balıkesir’den Mustafa Aslan, Erzurum’dan İlhan Sağlam, Gaziantep’ten Emrah Kayadelen, İzmir’den Erdem Erkaçtı, Kayseri’den Eyüp Yabangülü ve Şırnak’tan Burhan Yalçın… Çoğu yoksul ailelerin çocuklarıydı.
Unutulmayan 7 Vatan Evladı: Pülümür Kocatepe
7 kişiydiler… Altısı henüz 21’indeydi. En küçükleri Erdem ise henüz 20’sinde…
Amasya’dan Eraslan Güngör, Balıkesir’den Mustafa Aslan, Erzurum’dan İlhan Sağlam, Gaziantep’ten Emrah Kayadelen, İzmir’den Erdem Erkaçtı, Kayseri’den Eyüp Yabangülü ve Şırnak’tan Burhan Yalçın… Birçoğu yoksul ailelerin, vatan bildikleri topraklara emanet ettiği çocuklarıydı.
Erdem Erkaçtı, ikizi Erden’i Çemişgezek’te bırakıp gelmişti Pülümür Kocatepe Jandarma Karakoluna. Annesinin ve babasının göz bebeğiydi. Nuran Hanım, ikizlerini askere uğurlarken sımsıkı sarılmış, mutluluk gözyaşları dökmüştü. Erdem ve Erden, işçi emeklisi Turgut Erkaçtı’nın bu dünyadaki en büyük servetiydi.
4 Haziran 2007
Karakol, ilçe merkezine yaklaşık 40 kilometre uzaklıktaydı. İhtiyaçlar, helikopterlerin yanı sıra ilçe merkezinden karayoluyla da karşılanırdı. Köyde yaşayan bir vatandaş, cipiyle ilçe merkezine her gittiğinde karakolun eksiklerini de yanına almayı unutmazdı. Ancak o gün, yolda pusu kuran bir grup PKK’lı terörist o cipe el koydu.
Karakolun 20’li yaşlardaki Mehmetçikleri, bu hain tuzaktan tamamen habersizdi. Cip, içinde hainlerle nizamiye kapısından içeri girdiğinde ortalık bir anda cehenneme döndü.
Burhan, Emrah, Eraslan, Erdem, Eyüp, İlhan ve Mustafa’nın kanı karakolun duvarlarına sıçradı. 4 Haziran 2007, onların son yazı oldu. 2007’nin yazında yalnızca 4 gün yaşayabildiler.
Zamanın Eskitemediği İzler
Onların son nefesini verdiği o karakol binası, yıllar önce başka bir yere taşındı. Kaderine terk edilen eski bina, bugün dönemin acı izlerini saklamaya devam ediyor. Kapıları açık, çatısı uçmuş, duvar sıvaları dökülmüş ve zamanın yıpratıcı etkisiyle harabeye dönmüş durumda olsa da; siperlerde, nöbet kulübelerinde, ranzalarda ve pencerelerde hâlâ onların sesi, soluğu ve parmak izleri var.
Kocatepe Karakolunda şehit edilen vatan evlatları yaşasaydı, bugün 40 yaşında olacaklardı. En küçükleri Erdem ise 39’unda…
Ah canım, iki gözüm, neredesin! Cancağızım; ayazda buz tutan kirpiklerin ve uykusuz gecelerin, ömrümüzden dökülen güz yapraklarıdır şimdi. Gencecik yaşamınızdan çalınan her bir mevsim için size borçluyuz.
Türkiye unutmaz! Tetik çektirenleri de çekenleri de unutmak, en büyük ölümdür! Pülümür Kocatepe’de bundan tam 19 yıl önce şehit düşen 7 vatan evladını saygıyla, sevgiyle, özlemle ve rahmetle anıyoruz…
(Pülümür Haber, 10 Haziran 2026)
