İRFAN DİKME-ÖNE ÇIKAN

(Pülümür Haber)

25 Eylül 2024’te Didim’de aramızdan ayrılan İrfan Dikme, vefatının birinci yılında ailesi, dostları ve memleketi Pülümür’de özlemle anılıyor. 54 yıllık ömründe mütevazılığı, yardımseverliği ve sağlam karakteriyle iz bırakan Dikme, evli ve iki çocuk babasıydı. Oğlu İlker Dikme’nin, babasının ardından sekiz ay sonra yaşamını yitirmesi, acıyı daha da derinleştirdi.

Fintoz Dikme, oğlu İrfan Dikme’yle (Dinmeyen evlat acısı) Fotoğraf: Şengül Dikme Aydın arşivi

İrfan Dikme’yi Sevgiyle, Özlemle Anıyoruz

25 Eylül 2024’te Didim’de aramızdan ayrılan İrfan Dikme, vefatının birinci yılında ailesi, dostları ve memleketi Pülümür’de özlemle anılıyor. 54 yıllık ömründe mütevazılığı, yardımseverliği ve sağlam karakteriyle iz bırakan Dikme, evli ve iki çocuk babasıydı.

31 yaşındaki oğlu İlker Dikme’nin, babasının ardından sekiz ay sonra yaşamını yitirmesi, acıyı daha da derinleştirdi.

İrfan Dikme (ortada), kardeşleri Ergin ve İlhan Dikme’yle.

Kız kardeşi Şengül Dikme Aydın, bu yıl dönümünde şu sözlerle seslendi:
“Bir yıl oldu, sensiz… Ne acım ne de hasretim yüreğime sığıyor senden sonra. Zor sensiz, çok zor abim.”

İrfan’ın çocukluk arkadaşı Hüseyin Canerik ise onun yaşamına ilişkin satırlarla dolu bir veda kaleme aldı. Çatalyaka Göl mezrasından Kırmızıköprü’ye uzanan çocukluk yılları, Salördek İlkokulunda başlayan eğitim yaşamı, Erzincan Aslanlı Mahallesi’ndeki dayanışma dolu evleri…

Hepsi birer anı, birer iz olarak kaldı geride.

Kamer Dikme (1942-2011) Fotoğraf: Filiz Dikme Pakkan arşivi

Canerik’in yazısında İrfan’ın yardımseverliği öne çıkıyor:
“Yolda odun taşıyan yaşlı bir kadına mı rastladı, tereddütsüz yükünü sırtlar, kapısına kadar bırakırdı. Mecali kalmamış komşunun ağır un çuvalını sırtlarken, bel ağrısını akla getirmezdi.”

İrfan Dikme, kara lastikle büyüyen kuşağın içinden gelen, hayatın yükünü omuzlayan bir emekçiydi. Kocaeli’deki Hyundai Otomobil Fabrikasındaki işinden haksız yere çıkarıldığında bile başını eğmedi. Didim’e yerleşti, ailesiyle birlikte yaşam mücadelesini sürdürdü. Eşinin fedakârlığı, kardeşi İlhan’ın hastalığıyla geçen zor günler, geçirdiği beyin kanaması… Tüm bunlara karşın yaşama tutunmaya çalıştı.

İç kardeş yan yana (Yürekte kardeş acısı)

Son görüşmeler, son vedalar… 18 Eylül’de Kırmızıköprü’deki baba evinde yapılan sohbet, 23 Eylül’deki telefon konuşması, Didim’e dönüş planları… Ve ardından gelen acı haber.
“Bu yıl cenazelerden yorgun düştü, Pülümür,” demişti arkadaşı, “Sevgili İrfan’ın kaybı, Pülümür’de beklenen deprem gibi. Yüreğimizde yeni kırılmış fayın yarattığı büyük yarıklar…”

Bugün, İrfan Dikme’yi bir kez daha sevgiyle, saygıyla ve özlemle anıyoruz.

Güle güle İrfan…

Daimi kalan adınla, yüreğimizde hep yaşayacaksın.

(Pülümür Haber, 25 Eylül 2025)

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir