(Pülümür Haber)
Doğu Ekspresi’yle Başlayan 37 Yıllık Gurbet ve Emek Hikâyesi
Yaklaşık 160 gündür Kocaeli Üniversitesi Hastanesinde yoğun bakım tedavisi gören Kars Susuzlu emekçi Cengiz Malkoç (63), 18 Kasım 2026 tarihinde yaşamını yitirdi. Malkoç’un vefatı, 1989 yılında sırtında tek bir yün yatakla Doğu Ekspresi’ne binerek Kocaeli’ne uzanan zorlu göç ve alın teri dolu yaşam öyküsünü yeniden gündeme getirdi.
Malkoç’un Kocaeli’ye göçünün 30. yılı dolayısıyla 19 Mayıs 2019’da kaleme alınan portre yazısı, https://huseyincanerik.com/susuz-yaylacik-pertik-koyunden-cengiz-malkoc-dogu-ekspresi-yle-kars-ta-baslayan-uzun-yolculugun-otuzuncu-yili/ Türkiye’de kırdan kente göçün sessiz kahramanlarının yaşadığı dönüşümü tüm çıplaklığıyla kayda geçirmişti.
Sırtında Yün Yatakla Kars’tan Derince’ye Uzanan Yolculuk
1989 yılının dondurucu bir kış sabahında, Kars’ın Susuz ilçesine bağlı Yaylacık (Pertik) köyünden kalkan bir minibüsle başlayan yolculuk, Malkoç ailesi için geri dönüşü olmayan bir göçün ilk adımı oldu. O dönem 26 yaşında olan Cengiz Malkoç, eşi ve üç çocuğuyla birlikte köydeki her şeyini geride bırakarak Kars Tren Garı’ndan Doğu Ekspresi’ne bindi. Ailenin yanındaki tek eşya, minibüs bagajına sıkıca bağlanan kalın bir yün yataktı.

Derince Tren İstasyonu’nda trenden indiklerinde sırtındaki yün yatakla Deniz Mahallesi’nin yolunu tutan Malkoç, ilk günlerden itibaren geçim mücadelesine atıldı. Asıl mesleği olan sıvacılıkla Derince ve çevresinde sayısız inşaatta alın teri döktü.
Dört Metrekarelik Sac Kulübede Geçen Yıllar
İlerleyen yaşının ve ağır çalışma koşullarının ardından sıvacılığı bırakmak zorunda kalan Malkoç, Körfez ilçesinde kaldırım taşı üreten bir işletmede gece bekçiliği yapmaya başladı. Haftanın yedi günü, pazar günleri ise kesintisiz 39 saat mesai yaparak ailesini geçindiren Malkoç’un yaşam alanı, yazın sıcaktan kavrulan kışın ise soğuktan donan dört metrekarelik sac bir kulübeydi.
2019 yılında gerçekleştirilen ziyaret notlarına göre; kulübesindeki tek lüksü bir su ısıtıcısı, eski bir tüplü televizyon ve ilaç poşeti olan Malkoç, tansiyon rahatsızlığına ve ertelenmiş fıtık ameliyatına rağmen çalışmayı hiç bırakmadı. Yıllık izin nedir bilmeyen emekçi, çalıştığı yıllar boyunca tek iznini ağabeyinin cenazesine katılmak üzere memleketi Susuz’a gitmek için kullanabilmişti.

Köyünden Kopan Bir Kuşağın Temsilcisi
15 yaşında babası Merdali Malkoç’u kaybeden, dokuz kardeşli bir ailenin ferdi olan Cengiz Malkoç, Derince’ye üç çocukla gelmiş, burada dört çocuk babası olmuştu. Göçün ardından geçen on yıllarda memleketi Yaylacık köyündeki evi yıkılan, tarlaları sahipsiz kalan Malkoç, kente tutunmaya çalışan birinci kuşak göçmenlerin sembol isimlerinden biriydi. 160 günlük yaşam mücadelesinin ardından hayata veda eden Cengiz Malkoç, geride onurlu bir emek ve memleket özlemiyle örülü bir yaşam bıraktı.
Şimdi Derince Şehitlik Mezarlığı’nda yatıyor.
Huzur içinde uyusun…
KAYNAK: