MEHMET ÖZDEMİR
Erzincan’ın Kılıçkaya köyünde, Muhtar Filiz Düzgünkaya’nın öncülüğünde gerçekleştirilen imece, geçmişin dayanışma dolu anılarını yeniden hatırlattı. Köylüler, el birliğiyle köyün su deposunu ve su kanalını temizledi.
İmece, köy yaşamında geleneksel bir çalışma biçimi olarak varlığını sürdüren ortak bir güç kaynağıdır. Âdeta sihirli bir sözcük gibidir.
Birlikte çalışmanın ve dayanışmanın yarattığı gücün aşamayacağı iş yoktur. Atalarımızın da dediği gibi: “Bir elin nesi var, iki elin sesi var.”
Yıllar sonra, bu mevsimde ilk kez köye geldiğimiz için bu dayanışmaya bir kez daha tanıklık etmenin anlamı bizim için ayrı bir değer taşıyor.
Eskiden muhtarlık, köydeki her haneye tek tek haber verir, köylüleri imeceye çağırırdı. Günümüzde ise teknolojinin sağladığı olanaklar sayesinde bu çağrı, telefona gönderilen bir mesajla çok daha kolay yapılabiliyor.
Katıldığımız ilk imecede içme suyu deposu, ikinci imecede ise selin taşıdığı kum ve çamurla dolan sulama kanalı temizlendi.
İmece usulü çalışmak, işleri kolaylaştırmanın yanı sıra köylüler arasındaki iletişimi güçlendirir; böylece toplumsal bağları da pekiştirir.
(Pülümür Haber, Erzincan Kılıçkaya köyü, 3 Mayıs 2026)
