MUSA FIRAT-KEZBAN FIRAT-20260226_125511

(Pülümür Haber)

Kezban–Musa Fırat çifti, yüz yıla yaklaşan ömrün ve yetmiş altı yıllık birlikteliğin acısını da sevincini de ellerini uzattıkları sobanın başında yaşıyor şimdi.
1950’de hayata başlarken yalnızdılar; yetmiş altı yıl sonra yapayalnızlar.

Musa Fırat ve Kezban Fırat, Pülümür Mezra köyü, 26 Şubat 2026.

1950 yılında yaşamlarını birleştiren Kezban–Musa Fırat çifti, İstanbul ve Avusturya’da geçirdikleri uzun yılların ardından baba ocağına döndü. 2018’den bu yana Mezra köyündeki evlerinde yaşıyorlar.

Musa Fırat’ın biyolojik yaşı 95, ancak kimliğe göre 93. Kezban Hanım 1928 doğumlu. Pülümür Nüfus Müdürlüğü, Mezralı Kezban’ın 12 yılını yaşanmamış saymış, kütüğe 1940 tarihini işlemiş.

Musa, sekiz çocuklu Beser–Mehmet Fırat (Mustafa oğlu) çiftinin hayatta kalan iki evladından biri. Kardeşi Emine Dikme yaşamını Avusturya’da sürdürüyor.

Kezban Fırat ve Musa Fırat. Fotoğraf: Musa Fırat arşivi

1950’lerde Musa Fırat, Pülümür Vadisi’ne sevinç yayan zurnacılardandı. Çatalyaka Göl mezrası, Haydaran köyleri ve bugün adı bile unutulmuş birçok yerleşimde günlerce süren düğünlere zurnasıyla renk kattı.

Avusturya’da Rieser Bau’da çalışan Musa Fırat, Almancayı kısa sürede öğrenerek çevirmenliğe başladı; Türkiye’den yüzün üzerinde işçinin gidişine aracılık etti.

Yıllar ilerledikçe dertler çoğaldı. Oğulları Mehmet Fırat’ın ölümüyle evlat acısıyla tanışan Kezban–Musa Fırat çifti, Mezra köyünde sert kış ve yalnızlıkla baş başa kaldı. Sağlık sorunları yaşayan kızları ise anne babalarının yanında sürekli bulunamıyor.

Musa Fırat ve oğlu Mehmet Fırat, Pülümür Kırmızıköprü, Fotoğraf: Musa Fırat arşivi

Kışın Mezra köyü âdeta ıssız bir yerleşime dönüşüyor. Bu mevsimde köyde birkaç yaşlıdan ve kentte yaşama olanağı bulamayanlardan başka kimseye rastlanmıyor. Fırat ailesinin kardan kapanan yolunu Kırmızıköprü Jandarma Karakolu’nda görev yapan Mehmetçik açmış.

Musa Fırat ve Kezban Fırat çiftinin oğlu Mehmet Fırat, yaşam savaşına yenik düşmüştü. Acılı anne ve baba, oğullarının mezarında gözyaşı dökerken. Fotoğraf: Hüseyin Fırat arşivi

26 Şubat’ta yeniden beyaza bürünen köyde, yalnızlığın o kahredici duygusunu yaşayan çiftin kapısını çalıyoruz. Sevdiklerinin çoğunu yıldızlara uğurlamışlar. Bir zamanlar zorlu coğrafyanın engebeli yollarında koşar adım yürüyen iki yaşlı, şimdi ev içinde hareket ederken bile zorlanıyor.

Yaşlılar ilgi ister. İçmeyi unuttukları ilacı hatırlatan birini arar gözleri; dertlerini dökecek bir dostu, gözyaşlarını silecek şefkatli bir eli…

Kezban–Musa Fırat çifti, yüz yıla yaklaşan ömrün ve yetmiş altı yıllık birlikteliğin acısını da sevincini de ellerini uzattıkları sobanın başında yaşıyor şimdi.
1950’de hayata başlarken yalnızdılar; yetmiş altı yıl sonra yapayalnızlar.

(Pülümür Haber, 4 Mart 2026)

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir